Kjo vepër paraqet figurën e një njeriu të ndërtuar nga fragmente metalike të çrregullta, të ndërthurura mes tyre si pjesë të një puzzle-i të lodhur. Formësimi i tij është i rëndë, i ashpër dhe i thyer, duke krijuar ndjesinë e një trupi që mban mbi vete ngarkesën e përditshmërisë.Çdo copë metal duket si një barrë, një detyrë, një stres i vogël i përditshëm që i është ngjitur njeriut pa e pyetur. Struktura e ashpër, e ngjeshur dhe e çorganizuar krijon idenë e një ecjeje kaotike—sikur figura përpiqet të qëndrojë në këmbë ndërsa shtyhet nga tensionet e jetës së përditshme. Teksa njeriu ecën, elementi metalik i jep peshë, duke simbolizuar rëndesën, plogështinë dhe ngërçin emocional që çdo ditë i shtohet trupit e mendjes. Megjithatë, forma e tij qëndron drejt, si një shenjë e qartë se pavarësisht ngarkesës së tepërt, njeriu vazhdon përpara, duke i bërë ballë kaosit që e ndjek pas.